8-5-2019 MAASBOMMEL – Na dik tweeënhalf jaar kan het nieuwe dorpshuis in Maasbommel op volle toeren gaan draaien. De dertig jaar oude accommodatie was versleten en echt aan vervanging toe. Een wens van het dorp was alles op één locatie te kunnen doen. Daardoor kan het gebouw ook langer open blijven en zijn er meer mogelijkheden voor mensen om elkaar te ontmoeten.

De nieuwe exploitanten, het echtpaar Van Welie, staan klaar om de schouders eronder te zetten. Door middel van onder andere het organiseren van activiteiten streven ze naar een dorpshuis dat echt een hart moet worden voor iedereen, zodat de sociale samenhang versterkt wordt. Zo is er bijvoorbeeld binnenkort, in juli, een vakantieborrel.

Handen uit de mouwen

Iris van Gelder, die in het bestuur de PR en de communicatie verzorgt, en Thera van Wolferen, secretaris van de stichting Cultuur, Sport en Ontspanning (Stichting CSO Maasbommel) steken ook letterlijk zelf de handen uit de mouwen, om samen met het bestuur net iets extra’s te kunnen realiseren. Een voorbeeld daarvan is het podium, dat door middel van acties en subsidies tot stand gekomen is.
‘We hebben onder andere eigenhandig alle plinten, kolommen, kasten en de podiumruimte geschilderd; daardoor kon dit allemaal als sluitpost uit het bestek worden gehaald. Ook de schoonmaak hebben we bijna helemaal zelf gedaan, waardoor we nu wel een beetje het gevoel hebben dat we zelf aan het verhuizen zijn, maar het is de moeite waard.’

Diverse doeleinden

Het gebouw is bijzonder goed geïsoleerd en leent zich de komende pakweg veertig jaar voor veel doeleinden. Nu is er dus een podium voor toneel of carnaval, en de keuken is uitgebreider dan voorheen. Het ruime terras buiten en de parkeerplaatsen kunnen dienen als plek voor braderieën, markten of kermissen. ‘De school staat pal naast deze nieuwe MFA. Daardoor kan er eenvoudig aangesloten worden bij schoolactiviteiten, maar we willen bijvoorbeeld ook bezoekers van de jachthaven trekken. De opzet wordt commerciëler dan voorheen; mensen kunnen ook ruimtes huren voor bijvoorbeeld een vergadering of een lezing.’

Wedergeboorte Hanzemunten

Sinds Maasbommel in 2017 weer officieel een Hanzestad is geworden, is men druk in de weer om de historie van de oude Hanzestad op vele manieren zichtbaar maken. Een daarvan is de vondst van een zilveren munt, geslagen te Maasbommel in 1343 onder het gezag van Reinald III, die leefde van 13 mei 1333 tot 4 december 1371. Hij was hertog van Gelre en graaf van Zutphen. De munt is gevonden in een muntencatalogus, een echte munt is tot op heden onvindbaar.

De Maasbommelse kunstenaar Hein van Houten heeft de munt tastbaar gemaakt, waarmee de wedergeboorte van de Hanzemunt een feit is. Hein van Houten: ‘Niemand heeft de munt in het echt gezien, wat rest is een oud kopietje uit een catalogus. Het enige wat over is gebleven en daar moest ik het mee doen. Na avonden lang puzzelen en schetsen heb ik een reconstructie kunnen maken van wat het ooit geweest is. Het resultaat is een kunststof reliëfmunt, waarin ik de historische ziel van weleer heb gelegd en waardoor de munt de juiste sfeer heeft gekregen.’

Op de munt is een leeuw met twee staarten te zien, ook is de naam Buomele te lezen. Het oorspronkelijke jaartal van de munt, 1343, heeft de kunstenaar omgebogen naar 1312, omdat dit het jaar is waarin het Hanzeverbond met Maasbommel werd gesloten. Hein van Houten: ‘Wellicht leuk om hierover te praten tijdens het nuttigen van een biertje, een kop koffie of glas fris, want aanstaande zaterdag wordt de munt in gebruik genomen als betaalmiddel in MFA het Hanzehuys.’

Opening

Op zaterdag 11 mei om 16.00 uur is de opening van MFA het Hanzhuys. Naast de ingebruikname van de Hanzemunt, wordt er ook een kunstwerk van Hein van Houten in de grote zaal onthuld. ‘Mijn kunstwerk heeft een link met de oude Hanzetijd naar het heden van Maasbommel, net zoals elke ruimte in het Hanzehuys een verwijzing heeft naar het verleden’, geeft Hein van Houten als tipje van de sluier.

De zaterdag erop, op 18 mei, is er een groots feest. Meer informatie, zie: facebook.com/hetHanzehuys.

Door Ton van Hulst en Anne-Bregtje Schelfhout